chanont's profileelemeanz//space^^PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
September 20 Bad Day'sวันที่เรากลัวที่สุดก้อคือวันที่
( เราผิดหวัง นั่นเอง )
และแล้ววันนั้นก้อได้เข้ามาใกล้ชีวิต ของกูเรื่อยๆ ใกล้เข้ามา อีกไม่นาน
มันก้อคงมาถึงกูในเร็วๆนี้แหละเฮ้อ มันคงทำไรไม่ได้แล้วหละ ได้แต่ทำใจ
ยอมรับในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นมา กูกลัวมากๆเลย มันน่ากลัวมากเลย
กูกลัวกูรับไม่ไหวกับความผิดหวังนี้ ชีวิตเหมือนคนตาบอดมองไม่เห็นทาง
ไม่เห็นแสงสว่าง จมอยู่ในความมืดมิด ไม่มีทางหนี ไม่มีทางออก ไม่มีหนทาง
ที่จะไปให้พ้นจากความผิดหวัง ที่กำลัง คลืบคลานเข้ามาหาตัวของกูเอง
ทำไมมันชั่งทรมานอย่างนี้นะ ชีวิตกู ไม่เป็นไรหรอก มีความทุกข์กูเก็บไว้ได้
ขอเพียงไม่ให้คนอื่นมาเป็นทุกข์กับกู กูก้อพอใจแล้ว ที่เห็นคนอื่นที่กูรู้จัก
มีความสุขกันทุกๆคน สนุกสนานเฮฮา
แค่นี้กูก้อพอใจแล้วแหละ ตอนนี้ที่กูพิมพ์อยู่มือกูสั่นอ่ะคิดดู
กูกลัวจริงๆความผิดหวังเนี่ยโครตกลัว ไม่ได้ขอให้เธอมาสนใจหรอก
แค่อยากให้รู้ว่ามีคนแอบรักเธออยู่ เราก้อคงทำได้แค่นี้แหละ ไม่มีไร
มีแค่ตัว หัวใจ ไม่มีใครเหลียวแล
ในความมืดมนไม่มีแม้แสงดาว ไม่มีใครไม่มีแม้เงาของเธอคนนั้น
มีเพียงแค่ฉันเองและความเงียบเหงา ที่อยู่เป็นเพื่อนกัน ทุกๆวันและตลอดไป
ฉันก้อไม่รู้เธออยากจะฟังไม๊ แต่จะขอเวลาไม่นานก่อนที่ฉัน
จะไม่หายใจ
ในความมืดมนไม่มีแม้แสงดาว ไม่มีใครไม่มีแม้เงาของเธอคนนั้น
อยากจะขอโทษจริงๆเพราะมันติด ในใจที่ค้างคา โปรดกลับมารับฟัง
หนึ่งคำก่อนได้ไหม
ในใจยังรักเธอ ไม่ได้ขอให้มารักกันอีก
ความจริงก้อเข้าใจ ว่าเธอหนะต้องไป
แต่ใจของฉันเองมันร่ำร้องให้เธอ
กลับมาได้ไหม
คนๆนี้อยากจะขอโทษเธออีกครั้ง
ฉันก็ไม่รู้เธออยากจะฟังไหม แต่จะขอเวลาไม่นาน
ก่อนที่ฉันจะไม่หายใจ
จากคนคนที่เคยมีใจกันอยู่ เปลี่ยนไปจนไม่มีเยื่อใยต่อกัน
อยากลืมลืมทุกสิ่ง ลบล้างเรื่องวันวาน
หากเราไม่เห็นกันคงลืมกันได้ หนักใจตรงที่ความจำเป็นบางอย่าง
กดดันทำให้เราเจอกันต่อไป ยิ่งเจอใจยิ่งเจ็บมันทรมานเกินไป
ห่างกันไปให้ไกลมันยังดีกว่า
คนที่รักร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน คนไม่รักใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า
แต่ว่าหนทางทางของคน ไม่มีให้เลือกเท่าไหร่
เจ็บซักเท่าไร ก้อต้องรับมัน
Comments (1)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://elemeanz.spaces.live.com/blog/cns!41143585F53074BD!624.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|